 Douglas, Douglas pseudotsuga menziesiiHerkomst: U.S.A., Canada, aangeplant in Europa, Brits Columbia. Handelsnamen: Oregon pine (Ned., Eng.), sapin de douglas (Fr.), douglas (Ned.), douglas fir (Eng.). Kenmerken: Kleur: kern bleek roodachtig geel; spint witachtig, duidelijk. Groeiringen duidelijk, dikwijls golvend, begrensd door een band donker laathout. Nerf: fijn tot matig grof. Draadverloop: recht. Tekeningen: gevlamd op dosse. Geur: karakteristieke harsgeur. Eigenschappen: Volumegewicht: Europees: 0,53. U. S. A.: 0,55. Mechanische eigenschappen Buigsterkte: zwak. Stijfheid: matig. Schokweerstand: zwak. Druksterkle: zwak. Hardheid: zwak. Evenwichtsvochtgehalte bij respectievelijk 90 en 60 % relatieve luchtvochtigheid: 21 en 13%. Vezelverzadigingspunt aan de lucht: 27%. Krimp:
Duurzaamheid: duurzaam; klasse 111. Geschiktheid tot drenken: kernhout zeer en spinthout matig weerstandbiedend. Chemische eigenschappen: in een vochtige omgeving heeft het neiging om ijzer en staal aan te tasten. Bewerking: Gemakkelijk te zagen en te bewerken. Afwerking: Goed te schilderen en te vernissen. Toepassingen: Consiructiebouw, binnen- en buitenschrijnwerk, plankenvioeren (op kwartier), triplex, scheepsbouw, masten, kano's, meubelen, tafels en banken. Bijzonderheden: Het in Europa groeiende hout verschilt vrij veel met het Amerikaans omdat de cultuur van douglas hier nog tamelijk jong is. Het wordt gebruikt voor heipalen, steigerpalen, waterbouw en bouwhout. Bevoorrading: Steeds voorradig in gezaagd hout en triplex. Verkrijgbaar in grote afmetingen. Opmerkingen: Er zijn, hoewel moeilijk, twee soorten te onderscheiden. In de Rocky Mountains vindt men een enigszins afwijkend type. Vooral de boomkegels verschillen. Deze soort is de Pseudotsuga glauca. Wat de bomen aan de westkust betreft, in het oudere bos hebben deze gemiddeld een hoogte van 50 tot 75 m meL een diameter van 1,20 tot 1,80 m. Hoogten van ca. 90 m en diameter van 2,40 tot 3 meter zijn echter geen zeldzaamheden. |
||||||
 |